Een zinvolle maatschappelijke daad. Het leverde nauwelijks geld op en gebeurde grotendeels in de avond- en weekenduren, maar ik hielp mensen ermee en dat vond ik belangrijk.

Zes studenten kreeg ik in de “klas”, variërend van commerciële economie, bedrijfskunde, logistiek tot makelaardij. Die variatie was leuk. De mentor coacht het geheel in een mix van die vakkennis, het afstudeerproces en het werken bij een bedrijf.

Opvallend was wel dat weinig studenten in staat waren om het verslag voor de 1e fase op te stellen. Dit was in feite een projectplan voor de 2e fase: het onderzoek.

Zaken als 'probleemstelling', 'doelstelling', 'aanpak' en 'koppeling met theorie' kregen zij moeizaam over het voetlicht. Het heeft veel tijd gekost om ze dat bij te brengen. Niet in de laatste plaats, omdat menig student het nodig vond om deadlines te tarten.

Hierin lag de belangrijkste taak. "Waarom en hoe zet ik een projectplan op?" En dat tijdig beginnen belangrijk is, omdat een plan gereviewed wordt en vaak aangepast moet worden. 

Een aantal studenten zag inderdaad in dat het goed is om over een probleemstelling na te denken, voordat je een afgebakende doelstelling kunt formuleren die het probleem aanpakt. Die studenten zagen ook in dat ze op tijd moesten starten om processen bij te kunnen sturen.

Die studenten zijn ook geslaagd. Diegenen die zich beriepen op lekke banden, openstaande bruggen en "mijn leidinggevende neemt de telefoon niet op" zijn gezakt. Die vond ik niet rijp voor een professionele positie op HBO-niveau.

Het was een fijne ervaring om mensen iets bij te brengen. Na een half jaar heb ik afscheid genomen van de instelling en als dank een prachtig boek in ontvangst mogen nemen.